Blogs, Training

Vreemde objecten benaderen

Je kent het misschien wel. Je bent aan het lopen met je hond en ineens schrikt je hond zich een hoedje. De hond ziet iets dat hij heel vreemd vindt en argwanend naar toe is. Dit kan van alles zijn: een reclamebord, een vuilnisbak, een hijskraan of een doos voor het oud-papier.

Redenen waarom honden ineens ergens bang voor zijn of ergens van schrikken kunnen erg variëren. Zo kan je bij een pup te maken hebben met één van de angstfases en kan een volwassen hond ineens angstig reageren omdat hij een bepaald voorwerp of object niet aan had zien komen. Zaken als stress en onzekerheid kunnen meespelen en hoe de hond zich in het algemeen voelt.

Je hond ziet iets en geeft hier een reactie op. Hoe kun je hier nou mee om gaan? Als eerste is belangrijk om te weten dat het natuurlijk gedrag is om bang te zijn. Het kan namelijk heel nuttig zijn om te schrikken, het houd je alert op mogelijk gevaar. Wanneer je hond schrikt dan is het belangrijk om te weten dat je jouw hond nooit naar een spannend voorwerp zou moeten dwingen.

Als de hond bang is en daardoor stress ervaart dan verminderd het leervermogen. Wanneer je jouw hond dwingt in een situatie die deze nog niet aan kan zal het vertrouwen in jouw als begeleider een deukje oplopen. Lokken is ook niet de beste optie, het kan dan zijn dat de hond over zijn eigen grenzen heen gaat en als hij dichterbij is zich alsnog een hoedje schrikken.

Wat kun je dan wel doen?
Geef jouw hond de keus om te bepalen hoe hij met deze situatie om wilt gaan. Wil jouw hond observeren voor een tijdje geef hem daar dan de kans toe. Blijf net zolang observeren als dat de hond nodig heeft. Het zal het waard zijn om hier uitgebreid de tijd voor te nemen. Het observeren is belangrijk om informatie te verzamelen en de situatie in te kunnen schatten. Door jouw hond hier de kans toe te geven zal hij instaat zijn zelf een goede keus te maken die voor hem werkt.

Wanneer jouw hond het object gaat benaderen laat hem dit dan ook weer doen op een manier die bij hem past. Het kan soms in etappes gaan. Even snuffelen en dan weer terugtrekken ( pauze ), van een andere kant benaderen en weer even observeren. Wanneer de hond voldoende informatie heeft en besluit dat het oké is dan zal jouw hond dit aangegeven door weer verder te lopen.

Het zelf keuzes mogen maken is goed voor de ontwikkeling van zijn zelfvertrouwen.
Reageert de hond en merk je dat het te veel gaat worden neem dan wat meer afstand. Dit kun je doen door te curven, dit is met een bocht om iets heen lopen. Loop nooit zomaar recht op iets of iemand af, dit kan als dreigend worden ervaren door de hond.

Let goed op de signalen die jouw hond afgeeft zodat escalatie voorkomen kan worden. Als de hond bang is en daardoor in de stress schiet kun je het beste de afstand vergroten en jouw hond uit de situatie halen. Ook als de situatie het niet toelaat dat de hond kan observeren dan is het goed om je hond uit de situatie te halen. Veiligheid voorop.

Andere copings strategieën kunnen zijn: weg willen en dus afstand vergroten. Als de hond aangeeft weg te willen dan kun je het beste zo snel mogelijk de afstand vergroten en naar een voor de hond veilige plek gaan waar hij zich goed voelt. Sommige honden kiezen er voor om iets te negeren , alsof het niet bestaat. Dit is ook helemaal prima, wil de hond geen interactie dan ga je rustig verder en vergroot je ook weer de afstand.

Werken aan het zelfvertrouwen:
Het beste kado is zelfvertrouwen meegeven aan jouw hond. Als je hond zelfvertrouwen heeft zal deze makkelijker om kunnen gaan met spannende situaties. Het is dus belangrijk dat we onze honden helpen zelfvertrouwen te ontwikkelen.
Hersenwerk draagt bij aan het opbouwen van zelfvertrouwen, samen puzzelen is ook nog eens hartstikke leuk. En speel ook eens een spelletje samen. Keuzes mogen maken geeft zelfvertrouwen. Geef ze de keuze, de keus om nee te mogen zeggen, de keus om los te kunnen op veilige plekken, de keus om zich terug te trekken op een veilige plek. De vrijheid om te mogen ontdekken en observeren. Geef ze een stukje regie terug over hun eigen leven.

Pas geleden was ik op bezoek bij Daisy. Een jong beagel meisje dat erg schrikkerig is voor vreemde dingen buiten. Ik heb de begeleider van Daisy uitgelegd hoe ze haar kan helpen in spannende situaties. Iets later legde ik een nieuw voorwerp neer op de vloer dat Daisy mocht ontdekken.

De eerste poging ging haar begeleider automatisch helpen. Ze raakte haar hond aan om te steunen en begon tegen haar te praten. Daisy gaf hier reactie op en werd meer argwanend naar het voorwerp. Sommige honden kunnen gevoeliger worden voor aanraking en geluiden als ze stress ervaren. Daisy werd onrustig en wist niet wat ze moest doen. Dit was een mooi leer moment. De tweede poging vroeg ik de begeleider om er te zijn voor haar maar verder niet mee te bemoeien tenzij ze steun kwam halen.

Als honden stress ervaren dan kan het zijn dat ze even niet meer goed kunnen denken. Geef ze daarom de tijd om dingen in zich op te nemen. Daisy benaderde het voorwerp rustig op haar eigen tempo, nam pauze en observeerde het. Ze benaderde het door er met een bochtje heen te lopen en herhaalde dit twee maal. En toen, toen besloot ze dat het goed was. Ze ging op haar eigen plekje liggen kauwen op een botje.

Ze gaf fantastisch mooi lichaamstaal af en liet haar begeleider precies zien hoe zij het graag zelf zou willen doen. Haar begeleider kan dit nu buiten ook oefenen en Daisy beter helpen met het benaderen van spannende objecten op een manier die echt bij haar past. Een betere leermeester konden we die dag niet hebben als de hond zelf!!!

Heb jij hulp nodig om je hond beter te kunnen begeleiden? Of hulp om te werken aan het zelfvertrouwen bij jouw hond? Neem dan gerust contact met mij op.


Dit artikel is geschreven door hondengededragsdeskundige Nadieh Cuijten , Lighttown Dogs. Het kopiëren of doorsturen van dit bestand of afbeeldingen naar een derden zonder schriftelijke toestemming maakt inbreuk op het auteursrecht en is niet toegestaan

Previous Post Next Post

You Might Also Like